NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
W POPRZEDNIM ODCINKU...
Po przybyciu do Londynu
detektyw prowadzi śledztwo, żeby znaleźć swojego brata.
Szukając jednego zgubionego, poznaje innego chłopaka
i wyjawia prawdę na temat swojej misji
kobiecie, która również skrywa jakąś tajemnicę.
Pojawiają się nowi gracze w tej coraz bardziej skomplikowanej grze.
Zaginął członek jego rodziny,
a drugi, który przepadł już dawno...
wychodzi z cienia.
Przepraszam, to brat kopnął piłkę.
Jest nieostrożny.
Wie pan, jak to było ułożone?
Gapiłem się na tę planszę przez wiele godzin.
Dlaczego gra pan sam?
Nie jest pan samotny?
Dzięki temu zawsze wygrywam.
Raczej zawsze pan przegrywa.
- Na pewno pana pokonam. - Yuto.
On nie umie w to grać.
Nie nauczy się, jeśli mu nie pozwolisz.
- Przestańcie panu przeszkadzać. - Nie szkodzi.
Przepraszam, matka ich woła.
Przepraszam, że zepsułem panu grę.
Nie pytałem o to, kto kopnął piłkę.
Dokąd mnie zabierasz?
Spokojnie. Nie skrzywdzimy cię.
- Myśleliśmy, że nie żyjesz. - Bo prawie umarłem.
Dlaczego uciekłeś?
- Nie miałem wyboru. - Zawsze jest jakieś wyjście.
- Ludzie przez ciebie giną. - Ja ich nie zabiłem.
Zabiłeś Saburo.
Tak.
Wracasz ze mną.
A to niby dlaczego?
Taki zaginęła.
Z wody wyławiane są ciała...
Fukuhara wie, gdzie mieszkamy.
A teraz nie ma Taki.
Do tego tata coraz bardziej podupada na zdrowiu.
Nawet nie zapytasz.
Pogorszyło mu się, odkąd cię pochował.
Ty pewnie długo za mną nie płakałeś.
Przykro mi, że zostałeś w to wmieszany.
Nie ochronię cię tutaj.
Będą kolejne ofiary,
zanim to się skończy.
Nie bądź jedną z nich.
Wracaj do domu.
Nie mogę.
Jesteś mi to winien.
Zatrzymaj się!
JESTEŚ MI TO WINIEN
Taki?
Gdzie jesteś?
Tato?
Nie złość się...
„Hej”.
MARZĘ_O_BRODZIE MAMA_MNIE_KOCHA
„Hej”.
A ci co, zmówili się?
Wiem, że to ty!
Kurwa.
Ja pierdolę!
O ja pierdolę!
Kurwa mać!
TIFF: ODBIERZ.
Ale z ciebie przystojniak.
Ja nie mogę.
Jesteś w kurwę przystojny!
Wiem.
Taki?
Co ty wyprawiasz?
Musiałam stamtąd uciec.
Na drugi koniec świata?
Tak się teraz robi.
Matka odchodzi od zmysłów.
Po to żyje.
Gdyby nie była wściekła, to nic by nie czuła.
Nie mów tak o niej.
Odeślesz mnie?
Odnalazłem twojego wujka.
Gdzie on jest?
Uciekł.
Co u niego?
Zmienił się.
A właściwie to jest dokładnie taki sam.
Wiem, że to naprawisz.
Cały Londyn taki jest?
W mieście jest brudniej.
Możesz spać na łóżku.
Co z mamą?
Dzwoniłeś do niej?
Jest bezpieczna?
Lisa, odpierdol się.
Coś się stało. Rodney, chodzi o Tiffa.
Wolniej, mała.
Chodzi o Tiffa. On coś wziął.
Wezwałam karetkę, ale było za późno.
Idź już.
- A śniadanie? - Obiecałem je, bo chciałem cię bzyknąć.
Słońce wstało, czas iść.
Pieprzony narkoman.
Wychodzę.
Zostań tutaj, dopóki nie wymyślę, co z tobą zrobić.
Czym mam się zająć przez cały dzień?
Możesz popatrzeć przez okno. Kiedyś lubiłaś to robić.
Cały areszt jest pełen ludzi Fukuhary.
Do reszty zwariował?
Mamy wszystkich kapo i generałów. Wczoraj cały dzień ich zbieraliśmy.
Fukuhara sypiał z żoną głównego inspektora.
Żartujesz!
Dziwne, że sam go jeszcze nie zabił.
Nie musi. Bez ochrony Fukuhara nie dożyje jutra.
To wcale nie tak źle.
Oszalałeś?
Jeśli on zginie, mafia zniszczy miasto, walcząc o dawne terytoria.
Skoro pasuje nam jego śmierć,
to dlaczego tu siedzę i próbuję oczyścić jego imię?
Skontaktuj się ze swoją wtyką
i sprawdź, czy rozeszły się wieści o ludziach Fukuhary.
Wybadaj sytuację.
Zrobi się.
Masz coś na temat Yuto?
Pracuję nad tym.
- Za chuja nie. - Dlaczego?
Nie mam mu nic do powiedzenia.
Poza tym możemy już stamtąd nie wrócić. Rozumie pan?
Jesteśmy w Wielkiej Brytanii. Nawet kryminaliści mają zasady.
Powiem panu, jakie są zasady.
Proszę. Bufet. Brytyjczycy uwielbiają to gówno.
Spróbuje się pan wbić w kolejkę, to pan zobaczy.
A grubsze sprawy? Wtedy dopiero świrują.
Pojebany kraj.
Panie Vickers,
musi pan wykorzystać wszelkie pokojowe możliwości.
Na pewno nikt nie chce konfliktu,
ale musi pan usiąść do negocjacji.
Jakich negocjacji?
Sam pan powiedział, że to zwierzęta, które szukają zaczepki.
Jeśli Abbot ma trochę rozumu, to będzie chciał uniknąć walki.
Dobra, spróbuję.
A jeśli powieszą mnie w jakimś magazynie, to będzie pańska wina.
Jasne?
To ja, musimy się spotkać.
Tam, gdzie zawsze, przy stacji.
Mogę w czymś pomóc?
Potrzebuję czegoś ciężkiego.
- Ciężkiego? - Tak.
- Jaki sport? - Żaden.
Niektórzy polegają na łomach, a inni na rurach.
Ale według mnie kij jest najlepszy.
Łatwo się zamachnąć i powalić przeciwnika.
A któż to tym razem?
Cześć? Umiesz mówić?
Niemowa?
- Cześć? - Kim jesteś?
Taki.
Córka policjanta.
A ty?
Zaufany doradca twojego ojca w pilnej potrzebie finansowej.
- Co? - Kasa.
Nie mam.
Bardzo niedobrze.
Czekaj! Mogę iść z tobą?
Jeśli mnie dogonisz.
Czyli tak.
- Dokąd idziemy? - Na konfrontację.
- Wiesz, co to znaczy? - Tak.
Masz coś przeciwko?
- Nie. - I bardzo dobrze.
Jak mówię „tam, gdzie zawsze, przy stacji”,
to oczekuję, że spotkamy się tam, gdzie zawsze.
Kiedyś mieliśmy lepsze wtyki w mieście.
Oddzwoń.
Nie, chwila!
Prawie pana zastrzeliłem.
Jeśli nie ma pan nakazu, to jest to wtargnięcie.
Shin Endo się pakuje?
No i co?
To chyba legalne.
Moi informatorzy się ukrywają.
Yakuzowie przenoszą kwatery w środku nocy.
Co się dzieje?
A jak pan myśli?
To oczywiste.
Co?
Wojna.
Wiem, że jesteś na mnie zła,
ale tak będzie najlepiej.
Może być niebezpiecznie.
Tobie i Sorze lepiej będzie w bezpiecznym miejscu.
Będziemy musieli się ukrywać.
Wiem, że nie zawsze się ze mną zgadzasz,
ale robię to, żeby was chronić.
Zabierz jej rzeczy do auta.
Zadzwoń, jak dojedziecie.
Zabij każdego, kto zechce was zatrzymać.
Powiedzcie panu Abbotowi,
że Mori Kenzo z Tokio uprzejmie prosi o chwilę jego uwagi.
Sram w gacie ze strachu, dla jasności.
- Spokojnie. - Jestem spokojny.
Jezu Chryste.
No, no.
W życiu bym się ciebie nie spodziewał.
Myślałem, że spierdoliłeś do Baltimore.
- Do Pittsburga. - Jeden pies.
Konnichiwa i arigato. Dzięki za prezent.
Miło z pana strony.
Tyler, podaj nam butelkę banraku.
Usiądźcie, panowie. Zapraszam.
No dobra.
Wiem, kim pan jest, bo kazałem pana śledzić.
Dziwię się, że was obu do mnie przywiało.
Ale skoro jesteście, to słucham.
Uprzedziliśmy kogoś, gdzie idziemy.
- Jeśli nie wrócimy... - Rozumiem.
Przyszliście w pokoju, rozumiem.
Zapewniam, że nic się wam nie stanie podczas tego spotkania.
Macie moje słowo.
- Nic niewarte. - Jest tutaj Yuto?
Na zapleczu, zaraz go... Oczywiście, że go nie ma.
To dla pana.
Dziękuję.
A więc...
Kiedy się ze sobą skumaliście?
Szukałem tropu Yuto i trafiłem na pana Vickersa.
- Prawda, panie Vickers? - On szuka Yuto, a ja chcę moją kasę.
Wszystkie drogi prowadzą do ciebie, jak do Damaszku.
- Rzymu. - Jak wolisz.
Tak.
Spójrzcie na to. Miałem krótką fazę fascynacji Rosją.
A teraz przechodzi pan fazę japońską?
- To nie faza. - Nie, to życiowa pasja.
Wiesz, czym się szczycą Japończycy? Honorem, prawda?
Więc może uhonoruj naszą umowę i oddaj mi moją kasę.
Zainwestowałem ją, Vickers, czyli wydałem.
Oddam, jak inwestycja zacznie się zwracać.
Skoro pan w to wierzy, to mógłby pan wypłacić zaliczkę.
- Dziesięć procent? - Może być.
W geście dobrej woli.
A pan? Nie dam panu części tego, co pan chce.
Chyba że odetniemy mu kolejny palec.
Nie.
Chcę Yuto w całości.
Rozumiem,
ale to niemożliwe.
Wysoko postawione osoby szukają go w Japonii
i jeśli nie sprowadzę go do domu, to bez wątpienia
- sami po niego przyjadą. - Niech ślą, kogo chcą,
tylko nie tych, na których powrocie im zależy.
Przemoc to kiepski pomysł i łatwo jej uniknąć,
jeśli przyjmie pan naszą propozycję.
- Źle, że pan to zrobił. - Co?
Zagroził mi pan.
- Nie grożę panu. - Słyszałem.
Uniknę przemocy, jeśli dam was posłucham.
To groźba, w każdym języku.
- Przepraszam. - A ja, kurwa, nie!
Znowu spuścić ci łomot?
Z chęcią zakasam rękawy.
To spotkanie biznesowe. Zachowujmy się po ludzku.
Koniec tego dobrego, bo zaczyna mnie to wkurzać.
Panie Abbot, to nie jest miejsce dla Yuto.
Brytyjska policja go dorwie.
Proszę mi pomóc zabrać go do Japonii. dla naszego dobra.
W moim rozumieniu
Yuto wróci do Japonii, jeśli wyrazi taką chęć, panie Mori.
Każdy robi, co chce.
Podejdź, Vickers.
Spierdalaj!
Proszę to zrobić.
Świetnie.
Nie zadzieraj ze mną, Connor.
Mam swoich ludzi.
Jebie mnie to.
Wybacz, Vickers.
Wkurwia mnie, jak ktoś zgrywa kozaka.
Już tak mam.
Zobaczymy, jak albańska mafia dobierze ci się do dupy!
O czym on gada?
- Panie Abbot, proszę. - Wyprowadzić go.
Dam wam obu radę.
Wynoście się stąd, bo w Londynie nie jesteście bezpieczni.
I nigdy nie byliście.
Proszę nie zapomnieć o prezenciku.
Proszę. To brak szacunku.
Popierdoleni...
Miał pan się opanować.
To jakiś koszmar. Jak pojebany sen.
Wie pan, co narobiłem?
Zepsułem element zaskoczenia.
To bardzo przydatne.
Czytałem o tym.
- Warto było spróbować. - Tak.
A teraz kolej na uzbrojonych Albańczyków.
- To bardzo zły pomysł. - Nie ostatni.
Niech pan idzie za jego radą i się stąd zmywa.
Lepiej będzie, jeśli pan się wycofa.
Yuto jest w to zamieszany, więc ja też.
Spoko.
Dam znać, jak gówno walnie w wentylator.
Załóżmy sobie grupę na WhatsAppie.
WYSZUKIWARKA WEWNĘTRZNA:
DETEKTYW KENZO MORI
Klub obiadowy: edycja pubowa. Gość specjalny!
- Idziemy. - Cat, dołączysz?
Lecimy.
Miło cię widzieć.
- Cześć. - Hej.
Sarah.
Zostawiłeś u mnie swoją cegłę.
- Co? - Rzuciłeś jebaną cegłą w moje okno.
Weitzmann.
Pijecie sobie, jak gdyby nigdy nic?
- Chcę po prostu dalej żyć. - Nie pierdol!
Mam cię na oku.
Nie pogarszaj sprawy. Wynoś się stąd.
- Odwal się, na miłość boską. - Przestań!
Czemu przyjechałaś do Londynu?
- Uciekłam. - Naprawdę?
Do ojca?
Źle się za to zabrałaś. Wszystko pomieszałaś.
Chodź.
Tak?
Brianie, to przyjaciele Tiffa.
Jak się nazywacie?
Ja jestem Rodney, a to...
- Taki. - Moja przyjaciółka, Taki.
Rodney.
A więc wspominał o mnie.
Ja też o was słyszałem.
- Nie wiadomo, czemu zmarł. - Przez pigułki.
- Chyba chciał naszej uwagi. - Skąd je wziął?
Tacy jak on mają swoje źródła.
- Uczą się od takich jak ty. - To też prawda.
- Byliście parą? - Tak, przez jakiś czas.
Na chwilę do nas wrócił.
Po historii z tobą.
Rozpaczał.
I znowu zniknął.
Więcej go nie widzieliśmy.
Nie chciał tu być.
- A my chcieliśmy. - Tak?
Nigdy...
Nie planowaliście syna geja?
- Przesadzasz. - Nie wrócił, bo czuł, że go nie chcecie.
- Był tu mile widziany. - Kłamie pani.
- Bujda! - Za kogo ty się masz?
Jak śmiesz? Wynocha.
- Chcę iść do jego pokoju. - Wypad.
Ma coś, co należy do mnie.
Będę miał pamiątkę.
Tylko go raniłeś.
Kochałem go.
Złamałeś mu serce!
Dlaczego?
Nie wiem.
Na górze po lewej stronie.
Wiem, jak to wyglądało, ale...
Tiff mi się zwierzył. Wiem, jak było.
Jebani ojcowie, zero pożytku. Czego od nas oczekują?
Powinno się zdawać testy na bycie ojcem.
Powinny być z tego egzaminy...
Tak?
Nie zmieniłeś numeru.
Yuto.
Gdzie jesteś?
Niedaleko od ciebie.
Znalazłeś Taki?
Pokazała się.
Zgadnij gdzie.
Ma to we krwi.
Wierzysz w klątwy?
Bo co?
Nasza rodzina jest przeklęta?
Nie wiem.
Tata jest chory?
Nie zostało mu dużo życia.
A mama?
Daję jej jeszcze z 70 lat.
Nie planowałem przyjeżdżać do Londynu.
Tak wyszło.
Nie miałem planu, a Saburo spotkałem przypadkiem.
Chwalił się swoim wujem yakuzą.
To nie może być przypadek...
że spotkałem bratanka Shina Endo w tym mieście.
Ty za to miałeś miecz Fukuhary.
Wiedziałem, że go oskarżą.
Yuto...
Mam cię sprowadzić, żebyś stanął przed sądem.
Powinieneś o tym wiedzieć.
Jestem ci winien szansę na odkupienie.
Nie ma odkupienia bez poniesienia konsekwencji.
Dlatego przyjechałeś?
Dla odkupienia?
Gdy wrócisz do domu...
przeprosisz ode mnie mamę i tatę?
Yuto.
Przeanalizujcie fotografię na portalu i podzielcie się spostrzeżeniami.
Bardzo dziękuję. Widzimy się w następny czwartek.
Stał przede mną.
Mogłem wyciągnąć rękę i go dotknąć.
Próbowałeś go zgarnąć?
- Nie mogłem. - Czy nie chciałeś?
Pani Weitzmann.
Powinna pani wypełniać swoje obowiązki, a nie pomagać mnie.
- Ja już się spaliłem. - Dziś jest Jom Kipur.
Słucham?
Jom Kipur to żydowskie święto.
Należy pościć i czuć się winnym różnych rzeczy.
Ja zwykle pomijam post, ale z poczuciem winy idzie mi świetnie.
Rodzice przygotowywali posiłek
i mieliśmy prosić o przebaczenie wszystkich naszych win,
otrzymać pokutę i takie tam.
To może nie ma związku, ale może by ci się przydało.
Nie mogę.
Córka wczoraj przyjechała.
Weź ją ze sobą.
Szczerze mówiąc, to nie chcę być dzisiaj sama.
Poza tym musicie coś zjeść, prawda?
To niebezpieczni przestępcy. Bez nich ulice są bezpieczniejsze.
Nie mogę się skontaktować z informatorem.
Byłem w biurze Shina Endo...
Masz dużo pracy pod nieobecność Moriego,
ale to ja wydaję ci rozkazy.
Mój partner sporo dla nas ryzykuje.
Powinniśmy go wspierać, a nie pogarszać sprawę,
pozwalając na zabicie Fukuhary.
Późno już. Możesz iść do domu.
Roy! Chodź ze mną.
Raz, raz!
Co my tutaj robimy?
Zapewne ryzykujemy życie.
Pilnujemy domu. Obserwujemy.
Jasne.
Włóż do środka. Dawaj...
Spróbuj jeszcze raz. Widzisz?
Właśnie tak.
Cały dzień byliśmy tutaj.
Patrz na procenty. Im więcej, tym bardziej będziesz pijany.
Lubisz rieslinga?
Coś mniej słodkiego?
- Może takie... Nie? - Jakiekolwiek.
Dzień dobry.
Ty pewnie jesteś Taki. Cześć.
Zapraszam do środka.
Rodney, kieliszki są w tamtej szafce.
Podasz tłuczek do ziemniaków z tamtego garnka?
Masz wybite okno.
Tak.
W której szafce?
Świetnie, zajmiesz się ziemniakami?
Kenzo, w lodówce jest więcej masła.
Masz tylko takie wino?
Sporo masła i trochę mleka i jedziesz z koksem.
Ona nie wie, co to znaczy.
Mogłam wspomnieć, że będziecie mi pomagać.
Nie ma sprawy.
Przez okno, proszę.
Powiedz, Taki. Podoba ci się Anglia?
Tak.
Zabiorę ją na wycieczkę po mieście.
Któż lepiej ją oprowadzi niż prawdziwa królowa?
Wal się.
„Królowa”?
- Tak się tutaj mówi na gejów. - Czemu?
Bo ta stara kwoka ma kapelusz na każdą okazję.
Chyba nie zrozumiała.
Vickers tu dzisiaj był.
Vickers?
Pamiętasz go, taki białas, śmieszny akcent i ryj do obicia.
Okazuje się, że nie wyjechał.
Grozi mi wojną z Albańczykami.
Poważnie?
Jest w tym coś jeszcze:
przylazł tu z japońskim policjantem, o którego kazałaś się nie martwić.
Nadal myślisz, że nie muszę?
Kazałam mu wrócić do domu.
Najwyraźniej cię nie posłuchał.
Ostrzegłaś go, co się stanie, jeśli nie wyjedzie?
Tak.
No to chyba czeka cię trochę pracy.
- Zajmę się tym. - Tyler.
Zarezerwuj stolik w restauracji i zaproś Alkhana i Ricky’ego.
Muszę się dowiedzieć, co jest grane.
- Yuto też? - Nie.
Ma nic nie wiedzieć.
Koniec ostrzeżeń dla tego gościa.
Koniec drugich szans, dla ciebie również.
Skoro nie mogę na tobie polegać, to jesteś dla mnie bezużyteczna.
Dopilnuję, żebyś nie przydała się już nikomu.
Przyznam się, że w skali żydowskości,
w której dziesiątka to Jezus, a jedynka to sprzedawca szynki
pracujący w sobotę, ja jestem trójką.
Chodzi o to, żeby zjeść to jedzenie
i złamać nim post, którego nikt z nas nie przestrzegał,
i rozmawiamy o tym, kogo chcielibyśmy prosić o wybaczenie,
a także czego ono dotyczy.
Jakoś tak.
Przepraszam.
Kto chciałby zacząć?
Taki?
Co chciałabyś, żeby ci wybaczono?
Może to, że dźgnęłaś tego chłopaka nożyczkami
- w udo. - Że co?
Nie żałuję tego.
Obmacywał mnie.
Chciałabym prosić o wybaczenie za to...
że wyjechałam z domu, nie mówiąc nic mamie.
Martwiła się.
Na mocy prawa nadanego mi
przez Joma, Szaloma i cały ten hummus
niniejszym udzielam ci specjalnego żydowskiego wybaczenia.
Dobrze?
To dawaj, twoja kolej.
Moja kolej.
Proszę o wybaczenie za...
podjęcie złych decyzji.
I za złe zamiary.
Skoro prosimy o wybaczenie za zamiary, to chyba będziemy tu spać.
Kto to?
Nikt.
Rodney, pamiętaj, że mamy ograniczony czas.
Ja chciałbym prosić o wybaczenie...
Proszę o wybaczenie za...
Za to, że złamałem serce fajnemu chłopakowi.
Wmówiłem mu, że będę jego całym światem,
a później odszedłem.
Był samotny.
Nie dbałem o to.
Pozwalam ludziom się zbliżyć,
a następnie ich odpycham, nie wiem czemu.
Da się to wybaczyć?
Da się wybaczyć to, że nie odebrałem telefonu
w noc, gdy zginął?
Tak.
Będziemy potrzebować więcej wina.
Dziękuję.
Kenzo?
Odbierz.
No już.
Przepraszam.
I tak byłoby nudno.
Jesteś poza domem?
Nie.
Nie odbierałeś.
Nie miałem przy sobie telefonu.
U twojego ojca nasilił się kaszel.
Nie spał prawie całą noc.
- Wezwałam lekarza. - Daj mi znać, co powie.
Rozmawiałam z dyrektorem szkoły.
Chcą przyjąć Taki z powrotem.
Ma lot w klasie ekonomicznej do Tokio w czwartek.
Może zacząć od poniedziałku.
Kenzo?
Czwartek.
Załatwię to.
Wszystko gra?
Tak, a u ciebie?
Też.
Będzie lepiej, jeśli wrócisz.
Tak.
Bez urazy, ale Taki się nie najadła.
Nie smakowało ci?
Chciałaś nafaszerować ten kwiat lotosu kilogramem ziemniaków z masłem.
Dziwne, że nic jej nie jest.
Przepraszam.
W zamrażarce mam deser lodowy.
- Deser? - Nie.
Za rogiem jest japońska knajpa.
- Chyba jej nie zaszkodzi. - Wróci przed 23.
- Przed 22. - 23.10, zrozumiano.
Pa!
Dziękuję ci za ten wieczór.
Ja dziękuję.
Też je czasami mam.
Złe zamiary.
Ja pierdolę.
DONNA (WŚCIEKŁA SUKA) (PRACA)
No?
Czego chcesz?
Jeśli naprawdę chcesz się z nim rozprawić,
to za godzinę będziesz miał ku temu najlepszą okazję.
A czemu...
Dlaczego mi to mówisz?
A jak odchodzi się z pracy, której nie wolno ci rzucić?
Podkładasz ogień i spieprzasz.
Będzie w restauracji
z kilkoma chłopakami.
Tyler?
Zmieniłem zdanie.
Chcę tu mieć dzisiaj cały zespół.
Cały, jasne? Poza Yuto, który ma się ukrywać.
Wszyscy inni mają tu być.
Oczywiście.
To był ulubiony bar Tiffa.
Jay-Jay?
Trzy razy sambuca.
Dzięki.
Wiesz, co to sambuca?
Rodney!
Hejka.
- Tiff. - No.
Trzy razy tequila, proszę.
- Fajna marynarka. - Wiem!
Wszyscy tu są.
Nie prosiłem o żadną pomoc.
Nikt nie prosił.
Poczułem zew obywatelskiej odpowiedzialności.
Oby mi wkrótce przeszło.
- To na żywo? - Kamera z czujnikiem ruchu.
Co jest?
- Co się dzieje? - Mamy przejebane.
Ale co to znaczy?
Że mamy przejebane.
Tak?
Dopadniemy Abbota w restauracji.
Może pan wpaść.
- Będzie tam Yuto? - Mam w dupie listę gości.
Miałem pana informować, więc mówię.
To jak?
Mamy sporo miejsca w tym minivanie.
Wpadniemy po pana.
Yuto, to ja. W restauracji nastąpi atak.
Uciekaj, jeśli tam jesteś. Rozumiesz? Uciekaj.
Masz jedną nową wiadomość.
Donna, dzisiaj jest spotkanie?
W restauracji będzie jatka.
Nie wiem, co się dzieje, ale nie zbliżaj się.
Jesteś?
Jeśli tam jesteś, to uciekaj.
Jadę po ciebie.
No co? Nie brał pan udziału w strzelaninie?
YUTO: POŁĄCZENIE ODRZUCONE
Nie teraz.
Wymalował to na zielono!
Jeśli tam jesteś, to uciekaj.
Jadę po ciebie.
Ja pierdolę!
BRAK SYGNAŁU
Kurwa mać!
Tak to właśnie jest.
Co ty tutaj robisz?
Gdzie jest Yuto?
Dwa-dwa-zero, odbiór?
Potrzebne wsparcie. Możliwa akcja przy Lexington Street.
Podejrzane zachowanie mężczyzn pod hiszpańską restauracją.
Mówiłem, że każdy ma robić, co do niego należy.
- Są tutaj. - Co się dzieje?
Coś się dzieje.
Szykować się, natychmiast! Już!
Uważajcie, chłopaki!
Chodźcie.
Na śmierć i życie.
Cholera! Mają broń!
Napisy: Agata Martelińska